subota, 23. kolovoza 2014.

Dobriša Cesarić - Voćka poslije kiše - Obstbaum nach dem Regen


Obstbaum nach dem Regen

Kleiner Obstbaum nach dem Regen:
Tropfen, die schaukeln und sich bewegen,
mit ihnen glänzt in heller Sonne
die reiche Pracht der Baumkrone.

Wenn kurz verschwindet jedoch das Licht
gibt es den Zauber der Tropfen nicht.
Und es wird wieder sichtbar kaum
der arme, kleine, jämmerliche Baum.


Gle malu voćku poslije kiše:
Puna je kapi pa ih njiše.
I bliješti suncem obasjana,
Čudesna raskoš njenih grana.

Al nek se sunce malko skrije,
Nestane sve te čarolije.
Ona je opet kao prvo,
Obično, jadno, malo drvo.

subota, 5. travnja 2014.

Dobriša Cesarić - Proljetna kiša - Der Frühlingsregen


Dobriša Cesarić - Der Frühlingsregen

Der Frühlingsregen ist sonderbar,
Er reinigt die Seelen, in  denen Trauer war.
In seinem Klang, für uns unerklärlich,
Lebt  große Freude, hell und ehrlich.  

Wenn er rieselt und raschelt durch Bäume
Umarmen sich Liebenden und träumen Träume!
Ihre Augen lachen, verjüngte Herzen genießen.
Der Frühlingsregen lässt Hoffnungen sprießen

 
Dobriša Cesarić - Proljetna kiša

Proljetna kiša nije ko druge.
Proljetna kiša rastapa tuge.
Velike, svijetle, neshvatljive umu
Radosti ima u njenome šumu.

Kada rominja i šušti po lišću
Zaljubljenici - kako se stišću!
Smiju se oči, srca se mlade.
Proljetna kiša zalijeva nade.

ponedjeljak, 2. prosinca 2013.

Tin Ujević - Kolajna - Kette

KETTE XI

Selig du Morgen, welch zu mir eilst
in diesen Raum im Fall und Licht,
und mich verletzen nicht mehr kannst
ich ruhe im Grabe und lebe nicht.

Vielleicht wirst trotzdem du anfachen
mit Asche verdeckte Funkenschwärme,
willst meine Brust nun breit machen
mit Sehnsucht nach Flieder, nach Sonnenwärme.

Du weckst in mir die stille Lust
wenn ich in deinem Licht erfasse
die Bücher im Regal, und dunklen Dunst
des trüben Raumes, den ich nicht verlasse.

Mir fehlt hier trotzdem irgendwas
in dieser Zelle ohne Kreuz,
ein Blumenstrauß im leeren Glas,
das kleine Lächeln, der Lippen Reiz.

Selig du Morgen, welch zu mir eilst
in diesen Raum im Fall und Licht,
und mich umbringen nicht mehr kannst.
Gib mir die Liebe. Mehr will ich nicht.



KOLAJNA XI

Blaženo jutro koje padaš
u svijetlom slapu u tu sobu,
već nemaš rane da mi zadaš,
poćivam mrtav u svom grobu....

Možda ćeš ipak da potpiriš
pepelom iskru zapretanu -
jer evo, trome grudi širiš
čeznućem suncu, jorgovanu.

Dijeliš mi neke tihe slasti
kad o tvom žaru vidim knjige
na polici - i cijeli tmasti
vidik te sobe pune brige.

Za mene ipak nešto fali
u ovoj uzi bez raspeća,
na dragoj usni osmijeh mali,
u čaši vode kita cvijeća.

Blaženo jutro koje padaš
sa snopom svjetla u tu sobu,
već nema smrti da mi zadaš,
no vrati ljubav ovom Jobu.
 
 

subota, 23. studenoga 2013.

Grigor Vitez - Kako živi Antuntun - Wie lebt Antuntun

Grigor Vitez

(Kosovac kraj Okučana, 15. veljače 1911. - Zagreb, 23. studenoga 1966.), hrvatski pjesnik, dječji pisac i prevoditelj)


Wie lebt Antuntun

Im zehnten, weiten Dorf
lebt unser Antuntun.
Ein Sonderling ist er,
so ist er halt nun.

Alles was er macht
hat besondere Arten:
So pflanzt er Legeeier
in die Erde im Garten.

Mit einem Riesentopf
schöpft er die Dunkelheit.
Und das kaputte Ei
näht er zusammen gescheit.

Ob das Essen salzig ist
prüft er mit Ohren und hört,
und erklärt den Fischen
was zum Singen gehört.

Auf die Wiese treibt er
sein Fahrrad zum Weiden
und beim Mäusefangen
muss das Ferkel leiden.

Mit Schnee salzt er die Schafe,
die Gänse essen Heu,
und um das Geld zu brüten
liegt Hähne, ganz neu.

Durch die Getreidefelder
bewegt er sich im Boot.
So lebt er, Antuntun,
ganz ohne Drang und Not.



Kako živi Antuntun

U desetom selu
Živi Antuntun.
U njega je malko
Neobičan um.

On posao svaki
Na svoj način radi:
Jaja za leženje
On u vrtu sadi.

Kad se jako smrači,
On mrak grabi loncem.
Razlupano jaje
On zašiva koncem.

Da l' je jelo slano,
On to uhom sluša.
A ribu da pjeva
Naučiti kuša.

Na livadu tjera
Bicikl da pase.
Da mu miše lovi,
On zatvori prase.

Guske sijenom hrani,
Snijegom soli ovce.
A nasadi kvočku
Da mu leže novce.

Kad kroz žito ide
On sjeda u čun.
Sasvim na svoj način
Živi Antutun.

nedjelja, 7. srpnja 2013.

Josef Guggenmoos - Was denkt die Maus am Donnerstag - Što mišić četvrtkom sanja

Josef Guggenmoos  - Was denkt die Maus am Donnerstag


Što mišić četvrtkom sanja,
da četvrtkom,
da četvrtkom?

Isto što i svakog dana,
svakog dana,
svakog dana.

A što sanja svakog dana,
u utorak, u srijedu, u četvrtak
i svakog dana,
i svakog dana? 

Do sendviča mi je stalo,
s puno mesa a kruha malo!


Oh, kada bih, sav u sreći,
komad šunke naš’o veći!

To bi bilo zdravo,
jak bih bio pravo!

Tada se ne bih više u mišju rupu krio,
i uskoro bih velik kao vol bio.
A kada bih jednom kao bik bio snažan
postao bih junak hrabar i odvažan.

To bi bilo krasno,
to bi bilo pravo –
i tad ne bi maca, ne bi ona
izgledala zdravo!

 

Was denkt die Maus am Donnerstag,
am Donnerstag,
am Donnerstag?

Dasselbe wie an jedem Tag,
an jedem Tag,
an jedem Tag.

Was denkt die Maus an jedem Tag,
am Dienstag, Mittwoch, Donnerstag
und jeden Tag,
und jeden Tag?

O hätte ich ein Wurstebrot
mit ganz viel Wurst
und wenig Brot!
 

O fände ich, zu meinem Glück,
ein riesengroßes Schinkenstück!

Das gäbe Saft,
das gäbe Kraft!
Da wäre ich bald nicht mehrmäuschenklein,
d
a würd ich bald groß wie ein Ochse sein.

Doch wäre ich erst so groß wie ein Stier,
dann würde ein tapferer Held aus mir.

Das wäre herrlich,
das wäre recht –
u
nd der Katze, der Katze
ginge es schlecht!

 

nedjelja, 30. lipnja 2013.

Wilhelm Busch - Plisch und Plum - Plisch i Plum

Wilhem Busch

Plisch i Plum


(Prijevod: Blago Vukadin)





 












PRVO POGLAVLJE






Nosi lulu u ustima
Dok korača s kučićima,
Njih dva nosi Šuljo stari,
Lulom dimi i zrak kvari.
No iako žari lula
Duša mu se sva smrznula.

Wilhelm Busch - Fromme Helene - Bogoljubna Helena

Wilhelm Busch
Bogoljubna Helena
(Prijevod: Blago Vukadin)
 
Prvo poglavlje
Lenin odlazak na selo
 
Kao vjetar u vrbe granama
Zvuči pjesma poštenog pjesnika
Kad gradove s grijesima, manama
On riječima žalosnim naslika.
 
K'o na primjer bezbožne novine
Što u rano, još jutranje doba
Građanima opisuju čine
Pune grijeha, svakojakih zloba.